باغ سكوت من

بزار فردای دنیامو به دستای تو بسپارم... واسه پروانگی کردن من این دستا رو کم دارم...

اکنون تو با مرگ رفته ای و من اینجا تنها به این امید دم میزنم که
با هر نفس گامیبه تو نزدیک تر میشوم ,این زندگی من است.

نوشته شده در دوشنبه ٢۱ تیر ۱۳۸٩ساعت ۱٢:٥٦ ‎ب.ظ ***امید*** رد پای دوست () |

Design By : Mihantheme