دل داده ام بر باد ، بر هر چه باداباد

مجنون تر از لیلی ، شیرین تر از فرهاد 

ای عشق از آتش اصل و نسب داری 

از تیره ی دودی ، از دودمان باد 

آب از تو توفان شد ، خاک از تو خاکستر

از بوی تو آتش ، در جان باد افتاد

 هر قصر بی شیرین ، چون بیستون ویران

 هر کوه بی فرهاد ، کاهی به دست باد 

هفتاد پشت ما از نسل غم بودند

 ارث پدر ما را ، اندوه مادرزاد

از خاک ما در باد ، بوی تو می آید 

تنها تو می مانی ، ما می رویم از یاد

نوشته شده در چهارشنبه ۳٠ تیر ۱۳۸٩ساعت ۱٢:٤۸ ‎ق.ظ ***امید*** رد پای دوست () |