باغ سكوت من

بزار فردای دنیامو به دستای تو بسپارم... واسه پروانگی کردن من این دستا رو کم دارم...

بارالها

برای همسایه ای که نان مرا ربود نان،

برای دوستی که قلب مرا شکست مهربانی،

برای آنکه روح مرا آزرد بخشایش

و برای خویشتن خویش آگاهی و عشق

میطلبم.

دکتر علی شریعتی

نوشته شده در جمعه ٤ تیر ۱۳۸٩ساعت ۱٠:۱٤ ‎ق.ظ ***امید*** رد پای دوست () |

Design By : Mihantheme